Aşkın Son Mevsimi


-Lev Nikolayevich çalışmalarımızla alakası olmayan bir soru sorabilir miyim?
-Elbette evlat.
-Karınızı seviyor musunuz?
-Sofya'ya kur yaparken öyle genç, öyle saftı ki ona sahip olmak imkansız gibi geliyordu. Kalbimden geçenleri söylemek istemiyordum. Ama onun haricinde başka bir şey de söylemek istemiyordum. Ben de oturdum, ona bir dizi mektup yazdım. Yazdıklarımı yorumlamasını istedim. İlk başta çok şaşırdı. Bunun oyun gibi bir şey olduğunu düşündü. Ben de ona ipucu verdim. Tek bir tane. İlk S ve G, "senin gençliğin"in baş harfleri, dedim. Başka hiçbir şey demedim. Sonra mucizevi bir şey oldu. Cümleyi söyleyiverdi.

"Senin gençliğin ve mutluluğa duyduğun arzu bana acımasız bir şekilde yaşımı ve mutluluk yönündeki imkansızlığımı hatırlatıyor." 
Bütün cümleyi söyledi. Benim cümlemi. Sanki aklımı okumuş gibi. O anda ikimiz de daima birlikte olacağımızı anladık. 




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu Blogda Ara

Blog Arşivi

Popüler Yayınlar