Varılırdı daha saydam
günlere isteseler
İsteseler
yalnızlık giremezdi evlere
Seni sevmek bir
kırlangıç olacak bekleseler
Ve uçacak durmadan
adasız denizlere
Kim bulacak cam kırığı
gözlerinde sevgimi
Sonra
yalnız kalmak gibi yoksulca uğuldayan
Bütün okyanusların baş
eğdiği tek kaptan
Sana verdim geç diye
bütün denizlerimi
Sanırım zaman;
unutulmuş bir kitabın kapağını ve kapağın iç kıvrımını kaldırdığında içine
yazılmış bir şiirin ilk iki kıtasını görüp, buraya son iki kıtayı yazmaktır.
Yazmaktan öte, yazdıranı anmaktır.
Benden hep çok adım
önde...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder